NIEDOSTATKI PRESTIŻU

Tylko tego jakiegoś wielkiego drygu, tej cholernej decyzji, desperacji czy losu po prostu wielkiego — co to chcesz, nie chcesz, musisz wyłazić ze skóry, łamać się ze sobą i ze światem, cierpieć, coraz wyżej się piąć — tego we mnie nie ma.” I chociaż żona pociesza go, że „wróbli los łatwiejszy”, to jednak ona również, bę­dąc pomocnicą krawiecką, marzy o czymś lepszym. Temu niedostatkowi prestiżu czy też zadowolenia z samych siebie towarzyszą w życiu Kowalskich nagłe zrywy idealizmu. Chcą oni na przykład je­chać na Polesie, by tam uczyć dzieci w jakiejś wiejskie] szkole, albo karmią się wspomnieniami budujących lektur lub górnych marzeń młodości Obok dopingujących — czy też wpędzających we frustrację — zewnętrznych wzorców obyczajo­wych i majątkowych unosi się nad ich egzysten­cją świat ideałów zapożyczonych od Judymów i Si- łaczek.

Witam Cię na moim blogu, będą tu poruszane tematy odnośnie mieszkania, ponieważ to jest mój konik. Bardzo serdecznie zapraszam Cię do lektury 🙂
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)