PATOLOGIA SPOŁECZNA

Patologia społeczna,o  której pisze wspomniany tu już Adam Podgórec­ki, określa ów stan utraty wymiernych norm mia­nem anomii.„bamą ideę anomii zapożycza [R. Merton, od którego przejmuje ją z kolei autor Patologii ży­cia społecznego] od Durkheima, jednakże istot­nie ją rozwija. Przez anomię rozumie bowiem sy­tuację, w której osoby w niej tkwiące traktują system społeczny, który je otacza, z osłabionym respektem w stosunku do podstawowych norm społecznych oraz przypisują tym normom utratę waloru obowiązywania względnie uważają, że ten walor się zmniejszył. Anomia nie oznacza braku norm, nie oznacza nawet braku jasności w rozu­mieniu tych norm, lecz znaczy to, że podmioty działania, znając normy, które mają je jakoby obo­wiązywać, są — w stosunku do tych norm — am­biwalentnej Istotnym elementem tej koncepcji jest, z jedrfej strony, konflikt norm dotyczących jednostek, z drugiej zaś strony swoisty pogląd na środki, za pomocą których ogólne cele mogą być w danym systemie społecznym osiągane.

Witam Cię na moim blogu, będą tu poruszane tematy odnośnie mieszkania, ponieważ to jest mój konik. Bardzo serdecznie zapraszam Cię do lektury 🙂
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)