PRZECIWIEŃSTWO DO KLASYKU

Przeciwnie niż w klasycznej powieści epickiej bogactwo realiów, motywów ubocznych, komplikacji psychologicznych, reflek­sji filozoficznej, słowem, tego wszystkiego, co sta­nowi właściwą „materię pisarską”, dąży tu nieod­miennie w kierunku ascezy prowadzącej na pew­nym etapie do wykrystalizowania się nieomal że matematycznego, funkcjonalnego wzoru. Cytowany tu już Caillois pisze na ten temat: „Powieść kry­minalna przestaje w końcu zasługiwać na nazwę powieści. U kresu swej ewolucji ukazuje też swą prawdziwą naturę. Nie jest opowieścią, ale grą, nie historią, ale zadaniem. Dlatego w chwili gdy powieść uwalnia się od wszelkich reguł, twórczość kryminalna wszystkie przepisy uznaje za nazbvt łatwe i narzuca sobie coraz węższe i ściślejsze. [.*.] Z życia bierze tylko ramy, w psychologii widzi metodę śledztwa albo punkt oparcia dla docieka­nia, namiętnościami i wzruszeniami zajmuje się o     tyle, o ile potrzebuje siły, która by wprawiła w ruch mechanizm, jaki zbudowała.” (s. 191)

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witam Cię na moim blogu, będą tu poruszane tematy odnośnie mieszkania, ponieważ to jest mój konik. Bardzo serdecznie zapraszam Cię do lektury 🙂
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)